Zastosowanie przepisów dotyczących badania reprezentatywności

Artykuł L. 133-3 kodeksu pracy – od chwili uchwalenia ustawy z dnia 13 listopada 1982 r., każde porozumienie zbiorowe, z wyjątkiem porozumienia na szczeblu przedsiębiorstwa, może zostać rozciągnięte niezależnie od tego, czy negocjowane było w komisji parytetowej, czy w komisji mieszanej.

By układ mógł zostać rozciągnięty, wszystkie reprezentatywne w danym sektorze organizacje związkowe, zarówno pracodawców jak i pracowników – i tylko one – muszą uczestniczyć w posiedzeniach.

Zarówno, gdy chodzi o udział związków w komisjach mieszanych jak i parytetowych, minister pracy może zlecić zbadanie reprezentatywności tych organizacji związkowych, które nie są afiliowane przy związkach zawodowych reprezentatywnych w skali krajowej.

– 2. Uprawnienie ministra pracy – minister może zlecić badanie reprezentatywności z własnej inicjatywy, jeżeli zaprasza komisję mieszaną na posiedzenie w sprawie rozciągnięcia porozumienia: może to również uczynić na wniosek organizacji wyrażającej chęć uczestniczenia w negocjacjach w tej sprawie.

– 3. Warunki badania – w przypadku, gdy minister pracy prowadzi badanie reprezentatywności, obowiązkiem badanej organizacji jest dostarczenie wszelkich dostępnych materiałów do oceny. Zorganizowanie badania należy do administracji pracy.

Określone wzorcowe pismo przekazywane jest przewodniczącemu danego związku zawodowego, który obowiązany jest przekazać informacje wymagane do oceny kryteriów:

– określonych w artykule L. 132-2 kodeksu pracy: liczba członków, niezależność, składki, doświadczenie i staż oraz

– wymaganych przez orzecznictwo: działalność, zwolennicy.

Zastosowanie przepisów dotyczących badania reprezentatywności cz. II

Wymagane jest zwłaszcza przekazanie statutu i potwierdzenia złożenia tego statutu w merostwie lub prefekturze, aktualnych danych o liczbie członków i płaconych przez nich składek, informacji o rozmieszczeniu członków związku w regionie lub departamencie, o wysokości składek…

Organizowane jest spotkanie z przedstawicielem związku, które pozwala na sprawdzenie i uzupełnienie przedstawionych informacji. Administracja pracy może w trakcie badania wysłuchać inne ugrupowania związkowe nie związane bezpośrednio z podejmowaną decyzją w sprawie reprezentatywności.

Brak współpracy danej organizacji związkowej z administracją prowadzącą badanie uzasacłnia odmowę uznania jej reprezentatywności (Rada Stanu 15 grudnia 1954).

Zarówno administracja pracy jak i sędzia mogą nakazać przeprowadzenie dochodzenia i zamówić ekspertyzę mającą odnaleźć i sprawdzić liczbę członków. Administracja może również zażądać imiennej listy członków (Rada Stanu, 18 marca 1975).

– zweryfikować dane dotyczące liczby członków na podstawie kontroli płaconych skadek,

– wziąć pod uwagę argumenty wszystkich stron negocjacji,

– sprawdzić wykazy osób zatrudnionych w poszczególnych zawodach i dokumentację finansową.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>