Rozpoczęcie, prowadzenie i rozwiązywanie sporów zbiorowych

Spory indywidualne: związki zawodowe są uprawnione do obrony przed sądem indywidualnych interesów zawodowych pracowników. Ze związkami zawodowymi mogą być konsultowane wszelkie indywidualne spory pracy i wszystkie problemy związane z ich zadaniami. Związki są również uprawnione do udzielania porad prawnych i przygotowywania dokumentów do podpisu osobom, których interesów bronią. Jeśli chodzi o komisje rozjemcze (conseil des prud’hommes), organizacje związkowe biorą udział w:

– ustalaniu daty wyborów powszechnych przedstawicieli (conseillers) związków zawodowych do tych komisji, określanej dekretem wydawanym po uzyskaniu opinii najbardziej reprezentatywnych na szczeblu krajowym organizacji związkowych:

– wyznaczaniu reprezentanta – najbardziej reprezentatywne organizacje związkowe mogą wyznaczać reprezentanta, który będzie uczestniczył w pracach komisji wyborczej pomagającej merowi.

Spory zbiorowe: związki zawodowe biorą udział w rozpoczęciu i prowadzeniu sporów zbiorowych pracy oraz w rozwiązywaniu sporów zbiorowych: negocjują porozumienia „kończące strajk”.

Rozpoczęcie i prowadzenie strajku jest we Francji prawem indywidualnym, związki zawodowe nie mają żadnych specjalnych uprawnień do rozpoczęcia strajku. Jednak niektóre układy zbiorowe przewidują wstępne postępowanie pojednawcze.

W sektorze państwowym, strajk musi być poprzedzony zapowiedzią strajku pochodzącą od organizacji związkowych najbardziej reprezentatywnych na szczeblu krajowym, w kategorii zawodowej, w przedsiębiorstwie czy w instytucji. W okresie poprzedzającym strajk strony mają obowiązek negocjowania.

W czasie trwania strajku do zadań związków zawodowych należy aktywne i bezpośrednie poparcie żądań pracowników. Mogą one również wspomóc strajkujących finansowo. Związki zawodowe zaproszone są do negocjacji w sprawie rozwiązania sporu. Negocjują one porozumienia kończące strajk, jeżeli takie porozumienia mają miejsce.

Reprezentanci pracowników w komisjach pojednawczych (regionalnych lub krajowych) wyznaczani są przez najbardziej reprezentatywne na szczeblu krajowym organizacje związkowe. Mediator wyznaczany jest:

– w drodze porozumienia zawartego przez strony sporu zbiorowego lub

– przez ministra pracy po konsultacji z reprezentatywnymi na szczeblu krajowym organizacjami pracodawców i pracowników.

Reprezentatywne organizacje związkowe zapraszane są do współpracy z organami władzy państwowej w niektórych instytucjach, radach lub komitetach. Wymienić tu należy Radę Gospodarczą i Społeczną, Generalny Komisariat ds. Planu oraz inne organy, takie jak Rada Administracyjna Kas Zabezpieczenia Społecznego i Zasiłków Rodzinnych, Najwyższa Rada Zatrudnienia, Najwyższa Rada Zaszeregowania Pracowników Niepełnosprawnych oraz Krajowa Rada Kształcenia Zawodowego i kilkanaście innych tego typu instytucji, a na szczeblu międzynarodowym: Międzynarodowa Organizacja Pracy, Międzynarodowa Konferencja Pracy, Międzynarodowe Biuro Pracy oraz Instytucje Unii Europejskiej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>