Reprezentatywność we Francji

Pojęcie najbardziej reprezentatywnych związków zawodowych pojawiło się początkowo w prawie międzynarodowym. Artykuł 398, § 3 Traktatu Wersalskiego oraz statut Międzynarodowej Organizacji Pracy przyjęty w 1919 roku przewidywały, że pozarządowi delegaci na Międzynarodową Konferencję Pracy musieli być wyznaczani w każdym państwie członkowskim przez rząd, w porozumieniu z najbardziej reprezentatywnymi organizacjami zawodowymi pracodawców i pracowników.

Pojęcie to zostało przeniesione do prawa francuskiego, najpierw w chwili tworzenia Krajowej Rady Gospodarczej (1925), której członkowie mieli być wyznaczani przez organizację lub organizacje najbardziej reprezentatywne dla podstawowych interesów zawodowych, a później wraz z uchwaleniem ustawy z 24 czerwca 1936 r. o układach zbiorowych, nadano najbardziej reprezentatywnym związkom zawodowym liczne uprawnienia.

Instrukcja ministerialna z 17 sierpnia 1936 r. (Dziennik Urzędowy z 3 września 1936 r.) wymienia kryteria określające reprezentatywny charakter organizacji związkowych, wśród których, poza kryterium liczbowym, znajdują się również kryteria dotyczące okresu działania danej organizacji, doświadczeń zdobytych w trakcie prowadzonych w przeszłości negocjacji, wysokości składek oraz warunków, w jakich ona powstała.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>