Reprezentatywność partnerów społecznych w Belgii

Problemy dotyczące reprezentatywności organizacji partnerów społecznych należą do najtrudniejszych, jakie władza polityczna ma do rozstrzygnięcia w systemie demokratycznym. I rzeczywiście, pierwszą rzeczą jest pytanie o zgodność odnośnych przepisów z tekstem konstytucyjnym, np. z wolnością stowarzyszania się.

Z drugiej strony, powstaje pytanie, czy państwo ma zobowiązania wobec międzynarodowych organizacji, takich jak Międzynarodowa Organizacja Pracy czy Rada Europy, co znacznie ogranicza jego możliwość manewru w dziedzinie wolności negocjacji czy reprezentatywności?

Przyjęte ustawodawstwo będzie zależeć przede wszystkim od woli politycznej danego rządu, który będzie musiał dokładnie określić swoje cele w tej dziedzinie, to znaczy jaki poziom porozumienia społecznego chce osiągnąć? Mając już określone cele, ważne jest, czy rząd ten rzeczywiście dysponuje środkami materialnymi i politycznymi, by je osiągnąć?

W przedsiębiorstwie: na poziomie przedsiębiorstwa pierwszeństwo przyznaje się kryteriom reprezentatywności jednej lub kilku organizacji związkowych. Na przykład w Kanadzie w przedsiębiorstwie może być

Pojednawca Społeczny, Ministerstwo Zatrudnienia i Pracy Belgii. obecna tylko jedna organizacja, i będzie to ta, która może przedstawić dowód, że należy do niej przynajmniej 51% pracowników. Gdy powyższe zostanie ustalone, uznana organizacja ma monopol w zakresie zdolności do zawierania zakładowych układów zbiorowych, jak również wyłączność na pobieranie składek związkowych, niezależnie od tego, że pracownicy początkowo należeli do innej organizacji lub też nie należeli do żadnej w ogóle (closed shop i union shop).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>