Procedury dobrowolne i obowiązkowe

W niektórych krajach opracowano procedury uznania związków zawodowych, które mogą mieć charakter dobrowolny lub obowiązkowy. Procedury dobrowolne określone są przez strony w porozumieniu dwu- lub trójstronnym lub odpowiadają przyjętej praktyce. Procedury obowiązkowe są ustanowione przez prawo i zmuszają pracodawcę do uznania związku zawodowego lub związków zawodowych w określonych warunkach.

W krajach europejskich problemy związane z uznaniem rozwiązywane są w drodze dobrowolnych działań samych stron. W krajach Ameryki Północnej stosuje się zasadniczo podejście prawno-administracyjne. Wynika to z odmiennych systemów stosunków zbiorowych, a w szczególności z różnych struktur rokowań zbiorowych. „Przy scentralizowanych rokowaniach, uznanie związków zawodowych jako warunek rokowań zbiorowych ma ograniczone znaczenie po osiągnięciu pewnego progu. Dzieje się tak dlatego, gdyż zasięg rokowań zbiorowych jest w większym stopniu uzależniony od liczby członków i zasięgu zrzeszenia pracodawców niż od „uzwiązkowienia” danego przedsiębiorstwa czy firmy… Z drugiej strony, przy strukturze zdecentralizowanej, uznanie jest zasadniczym problemem w każdym przedsiębiorstwie przemysłowym. Dopuszczając nawet określanie wspólnych zasad, nie unikniemy różnic ze względu na odmienność warunków istniejących w różnych przedsiębiorstwach. Poza tym, istnienie dużego sektora nie zrzeszonych może mieć znaczący wpływ na upoważnienie związków do rokowań zbiorowych w zorganizowanych przedsiębiorstwach”.1

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>