Metody regulacji reprezentatywności

Reprezentatywność może być uregulowana w ustawie. Przykładem jest regulacja reprezentatywności we Francji. Może to być ustawa regulująca całokształt zbiorowych stosunków pracy. W takim przypadku właściwe dla niej miejsce jest w części ogólnej ustawy, pośród zasad zbiorowych stosunków pracy. Zasady i kryteria reprezentatywności są jednak najczęściej zawarte w przepisach aktów prawnych regulujących działalność związków zawodowych i organizacji pracodawców lub regulujących poszczególne obszary zbiorowych stosunków pracy, w których wymagana jest reprezentatywność.

Do tej samej metody należy też zaliczyć przypadki regulowania reprezentatywności aktami prawnymi niższej rangi niż ustawa, ale pochodzącymi od Państwa. W Polsce takim aktem jest Uchwała Nr 7/94 Rady Ministrów z dnia 15 lutego 1994 r. w sprawie powołania Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych (nie publ.). Akt ten określa związki zawodowe i organizacje pracodawców uznane za reprezentatywne, w zakresie uczestniczenia w pracach tej Komisji. Można jednak przypuszczać, że ta forma regulacji jest prowizoryczna, przyjęta do czasu pełnego uregulowania reprezentatywności w ustawie.

Reprezentatywność może być uregulowana poza ustawą, a mianowicie w porozumieniu generalnym trójstronnym (związki zawodowe – organizacje pracodawców – rząd), albo dwustronnym – zawartym przez samych tylko partnerów społecznych. W tym drugim przypadku konieczna wydaje się delegacja ustawowa, ponieważ chodzi o regulowanie, poza ustawą, sprawy należącej do zakresu wolności związkowej, a tym samym – do swobód obywatelskich.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>