Kontrowersjine problemy

Innym ciekawym, a jednocześnie kontrowersyjnym problemem, okazał się udział pracodawców w postępowaniu o stwierdzeniu reprezentatywności organizacji związkowych. Ustawa o związkach zawodowych stanowi, że związek zawodowy jest dobrowolną i samorządną organizacją ludzi pracy, niezależną w swojej działalności statutowej od pracodawców, administracji państwowej i samorządu terytorialnego oraz od innych organizacji.

Organizacje związkowe bardzo chronią swojej niezależności. Kodeks pracy regulując tryb postępowania w sprawach o stwierdzenie reprezentatywności ponadzakładowych organizacji związkowych odsyła do kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym. Art. 510 § 1 k.p.c. mówi, że zainteresowanym w sprawie jest każdy, czyich praw dotyczy wynik postępowania, a ponadto, że może on wziąć udział w każdym stanie sprawy. Jednocześnie zaś przez wzięcie udziału staje się uczestnikiem.

Dotychczas w dwóch rozpoznawanych przez Sąd Wojewódzki w Warszawie sprawach, w których zapadły prawomocne orzeczenia stwierdzające reprezentatywność organizacji związkowych, pracodawcy złożyli skargi o wznowienie postępowania. Jedna ze skarg została odrzucona, ponieważ nie spełniała warunków formalno-prawnych z art. 410 § 1 i § 2 k.p.c. Drugie żądanie wznowienia postępowania jest w trakcie rozpoznawania. Na linii związek zawodowy – pracodawca z pewnością mamy do czynienia ze sprzecznością interesów, ale nie można odmówić słuszności argumentom, że wynik postępowania dotyczy praw zarówno jednej jak i drugiej strony.

Przepisy dotyczące stwierdzenia reprezentatywności ponadzakła- dowych organizacji związkowych są lakoniczne i budzą szereg wątpliwości w praktycznym ich stosowaniu. Wskazane powyżej problemy ujawniły się w trakcie półrocznego okresu pracy, lecz należy domniemywać, że przy tak nieprecyzyjnych przepisach nie przewidujących szczególnego trybu rozpoznawania stwierdzenia reprezentatywności ponadzakładowych organizacji związkowych tylko odsyłających do przepisów k.p.c. o postępowaniu nieprocesowym (zbyt ogólnych jak się okazało), będzie dochodzić do coraz poważniejszych trudności.

DYSKUSJA OKRĄGŁEGO STOŁU NA TEMAT WYBRANYCH PROBLEMÓW REPREZENTATYWNOŚCI

We wprowadzeniu do dyskusji M. Pliszkiewicz podkreślił bardzo istotne znaczenie konferencji i trafny dobór tematyki. W obecnym stanie prac legislacyjnych dyskusja o charakterze porównawczym na temat reprezentatywności partnerów społecznych może być bardzo pomocna w dokonaniu wyboru przyszłych polskich rozwiązań prawnych w tej dziedzinie. Uczestnicy dyskusji wyrazili zgodę na uwzględnienie w swoich wypowiedziach opinii na temat rozwiązań obowiązujących w Polsce i projektowanych zmian.

M. Pliszkiewicz przypomniał zasadnicze problemy, związane z uregulowaniem reprezentatywności związków zawodowych i organizacji pracodawców, poruszone przez referentów i dyskutantów w czasie trwania konferencji. Występują one we wszystkich krajach, w których istnieje wielość związków zawodowych. Doświadczenia tych krajów przedstawione przez referentów w czasie konferencji stanowią bardzo cenny materiał do przemyśleń i dyskusji. Na tej podstawie M. Pliszkiewicz sformułował listę pytań, stanowiących podstawę do dyskusji. Zostały one skierowane przede wszystkim do uczestników „okrągłego stołu”, ale także do pozostałych uczestników konferencji.

Biorąc pod uwagę istniejący system pluralizmu związkowego, jak powinna być uregulowana reprezentatywność związków zawodowych i organizacji pracodawców, żeby wprowadzała ona lad, nie naruszając podstawowych zasad, a zwłaszcza prawa zrzeszania się, zasady równego traktowania partnerów społecznych i zasady wolności negocjacji zbiorowych?

W odpowiedzi na to pytanie uczestnicy dyskusji (G. Casale, E. Delattre, J. Rombouts) podkreślili niedoskonałość istniejącej w Polsce regulacji prawnej zagadnień reprezentatywności. Pojęcie „reprezentatywności związków zawodowych” używane jest zarówno w ustawie o związkach zawodowych jak i w ustawie o rozwiązywaniu sporów zbiorowych. Nie zostało ono jednak zdefiniowane w tych ustawach. Nie określono też jaki podmiot powinien stwierdzać, czy dany związek zawodowy jest lub nie jest reprezentatywny, ani jaka powinna być procedura ustalania „reprezentatywności”. Nie ma też ustalonych procedur odwoławczych. Dokładne określenie pojęcia i zasad reprezentatywności jest tym bardziej konieczne, że w Polsce rząd ciągle jeszcze jest pracodawcą (A. Paiubicki NSZZ „Solidarność”). Dyskutanci uznali, że problemy reprezentatywności powinny być określone w sposób możliwie prosty i zrozumiały dla wszystkich partnerów społecznych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>