Konieczność różnicowania kryteriów reprezentatywności

Czy należy różnicować kryteria reprezentatywności według poziomu, na którym ona występuje i celu, któremu ma służyć? Jakie to powinny być kryteria? Wady i zalety tzw. ,,reprezentatywności zapożyczonej”.

Według J. Rombouts kryteria reprezentatywności powinny być różnicowane według poziomu, na którym dochodzi do negocjacji. Tego samego zdania był E. Delattre. Uznał za najlepsze w polskich warunkach rozwiązanie zaproponowane w projekcie ustawy o zbiorowych stosunkach pracy przygotowanym przez M. Seweryńskiego. Jeżeli wielki związek zawodowy, reprezentatywny w skali kraju nie ma swoich członków w danym zakładzie pracy, to układ zbiorowy pracy powinien zawrzeć ten związek, który udowodni bezpośrednio swoją reprezentatywność w danym zakładzie pracy. Potem związek ten, jeżeli zechce, może przyłączyć się do wielkiej, ogólnokrajowej organizacji związkowej.

Konieczność różnicowania kryteriów reprezentatywności w zależności od poziomu występowania związku zawodowego uznał także G. Casale. Na poziomie przedsiębiorstwa łatwo jest udowodnić reprezentatywność związku zawodowego. Trudniejsze jest to na poziomie krajowym, gdyż kryteria są bardziej zróżnicowane. Na tym poziomie samo pojęcie reprezentatywności jest względne. Trzeba znaleźć rozwiązanie właściwe dla realiów polskich. Według Międzynarodowej Organizacji Pracy kryteria reprezentatywności wchodzące w rachubę są następujące: liczba członków (500.000 członków to wg ocen Komitetu Wolności Związkowej MOP trochę za wysoki próg), niezależność, struktura organizacji, większość terytorialna, opłacanie składek, aktywność i doświadczenie związku zawodowego. Przy ustalaniu tych kryteriów trzeba być elastycznym.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>