Dyrekcja Stosunków Pracy – ciąg dalszy

W następstwie rozłamu C.F.T.C., lista krajowych organizacji związkowych pracowników, określona artykułem 22 decyzji z 8 kwietnia 1948 r., Wszystkie przypisy pochodzą od tłumacza.

– 1 Confédération générale du travail – Powszechna Konfederacja Pracy.

– 2 Confédération générale du travail Force Ouvriere – Powszechna Konfederacja Pracy Siła Robotnicza.

– 3 Confédération française des travailleurs chrétiens – Francuska Konfederacja Pracowników Chrześcijańskich.

– 4 Confédération française de l’encadrement – Confédération générale des cadres – Francuska Konfederacja Kadr Kierowniczych – Powszechna Konfederacja Kadr Kierowniczych. została zmieniona uchwałą podpisaną przez premiera i ministra Spraw Socjalnych i Zatrudnienia 31 marca 1966 i wymienia C.F.D.T.5 i C.F.T.C.

Ustawa z 27 grudnia 1968 r., dotycząca prawa związkowego w przedsiębiorstwie, wprowadziła do kodeksu pracy przepis określający domniemanie reprezentatywności związków zawodowych afiliowanych przy organizacjach uznanych za reprezentatywne w skali krajowej.

W 1971 roku taki sam przepis został wprowadzony w odniesieniu do negocjacji zbiorowych w branży lub w przedsiębiorstwie (ustawa n° 71-561 z 13 lipca 1971 r.). Rozwiązanie to zostało rozszerzone przepisami ustawy z 28 października 1982 r. w sprawie wyborów reprezentantów załogi (komitety przedsiębiorstwa i delegaci załogi). Z drugiej strony wymienione ustawy potwierdziły kompetencje ministra pracy w zakresie badania, czy należy uznać reprezentatywność jakiejś organizacji związkowej nie afiliowanej przy jednej z organizacji reprezentatywnych w skali krajowej (artykuł L.133 -3 kodeksu pracy). Badania te prowadzone są w Dyrekcji Stosunków Pracy Ministerstwa Pracy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>